کتامین ۱۰ درصد (Ketamine 10%) - برند Alfasan

کتامین ۱۰ درصد (Ketamine 10%) - برند Alfasan

5. *جراحی‌های کوتاه: مناسب برای رویه‌هایی که نیاز به بازگشت سریع حیوان به حالت هوشیاری دارند.

---

[دانستنی‌های تخصصی و نکات کاربردی | Expert Insights & Facts]
آیا می‌دانید؟
- بیهوشی گسست‌کننده: کتامین باعث ایجاد حالتی می‌شود که حیوان از محیط اطراف گسسته شده و با وجود باز بودن چشم‌ها، هیچ پاسخی به محرک‌های دردناک نمی‌دهد.
- اثر بر سیستم قلبی: این دارو باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون می‌شود، بنابراین در حیوانات با بیماری‌های قلبی شدید باید با احتیاط تجویز گردد.
- ترکیبات هم‌افزا: ترکیب کتامین با داروهای کلاس ۲ (مانند Xylazine)، اثرات جانبی هر دو دارو را کاهش داده و کیفیت بیهوشی را به شدت بهبود می‌بخشد.

---

[تحلیل فنی و مزایا | Technical Analysis]
- دقت در غلظت: غلظت ۱۰ درصد استانداردترین مقدار برای محاسبات دقیق دوز در گونه‌های مختلف است.
- سرعت اثرگذاری: پس از تزریق داخل‌عروقی یا عضلانی، طی چند ثانیه اثر می‌کند که زمان واکنش سریع در شرایط اضطراری را فراهم می‌سازد.
- کیفیت ساخت Alfasan: استفاده از مواد اولیه با درجه خلوص بالا باعث کاهش تحریکات بافتی در محل تزریق می‌گردد.

---

[راهنمای نگهداری و ایمنی | Handling & Safety]
- نگهداری: باید در دمای ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد و دور از تابش مستقیم نور خورشید نگهداری شود.
- ایمنی: این دارو طبق قوانین مواد کنترل شده است و باید تحت نظارت دقیق دامپزشک و در محیط‌های مجاز استفاده گردد.
- احتیاطات: تجویز این ماده باید با رعایت کامل اصول استریل بودن و با استفاده از سرینگی‌های یکبار مصرف انجام شود.
- دفع: پس از مصرف، سرینگی‌ها و ویال‌های خالی باید به عنوان پسماند عفونی در مراکز جمع‌آوری مخصوص دفع گردند.

---

کتامین چیست؟

کتامین یک بی حس کننده تجزیه کننده است که در پزشکی برای القا و حفظ بیهوشی استفاده می شود. همچنین به عنوان درمانی برای افسردگی و مدیریت درد استفاده می شود. این یک ترکیب جدید است که از فن سیکلیدین در سال 1962 به دنبال بیهوشی ایمن تر با اثرات توهم زا کمتر به دست آمد.

در دوزهای بیهوشی، کتامین حالت بیهوشی تجزیه ای را القا می کند، حالتی شبیه خلسه که باعث تسکین درد، آرام بخش و فراموشی می شود. ویژگی های متمایز آن به عنوان بیهوشی حفظ تنفس و رفلکس های راه هوایی، تحریک عملکرد قلب با افزایش فشار خون، و اتساع متوسط برونش است. در دوزهای کمتر و زیر بیهوشی، یک عامل امیدوارکننده برای درد و افسردگی مقاوم به درمان است. مانند بسیاری از داروهای ضد افسردگی، نتایج یک بار مصرف با گذشت زمان از بین می رود. اثرات طولانی مدت استفاده مکرر تا حد زیادی ناشناخته است، و منطقه ای برای تحقیقات فعال است.

سمیت کبدی و ادراری در میان مصرف کنندگان منظم دوزهای بالای کتامین برای اهداف تفریحی گزارش شده است. کتامین یک آنتاگونیست گیرنده NMDA است که بیشتر اثرات روانگردان آن را به عهده دارد.

کتامین اولین بار در سال 1962 سنتز شد و در سال 1970 برای استفاده در ایالات متحده تایید شد. به طور منظم در دامپزشکی استفاده می شود و به طور گسترده برای بیهوشی جراحی در جنگ ویتنام استفاده می شود. این دارو همراه با سایر داروهای روانگردان در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. این دارو به عنوان یک داروی عمومی در دسترس است. هنگامی که به عنوان یک داروی تفریحی استفاده می شود، هم به صورت پودر کریستالی و هم به صورت مایع یافت می شود و اغلب توسط کاربران تفریحی به عنوان "Special K" یا به سادگی "K" نامیده می شود. از آن به عنوان یک داروی تفریحی برای اثرات توهم زا و تجزیه کننده استفاده می شود.

مصارف پزشکی کتامین

مصرف کتامین در بیهوشی

استفاده از کتامین در بیهوشی نشان دهنده ویژگی های آن است. این یک داروی انتخابی برای رویه‌های کوتاه‌مدت است که نیازی به شل کردن عضلات نیست. اثر کتامین بر سیستم تنفسی و گردش خون با سایر داروهای بیهوشی متفاوت است. این دارو تنفس را بسیار کمتر از سایر داروهای بیهوشی موجود سرکوب می کند. هنگامی که در دوزهای بیهوشی استفاده می شود، کتامین معمولاً به جای کاهش فشار، سیستم گردش خون را تحریک می کند. رفلکس های محافظ راه هوایی حفظ می شوند و گاهی اوقات می توان بیهوشی کتامین را بدون اقدامات حفاظتی برای راه های هوایی انجام داد. اثرات سایکوتومیمتیک پذیرش کتامین را محدود می کند. با این حال، لاموتریژین  و نیمودیپین اثرات سایکوتیمتیک را کاهش می‌دهند و می‌توانند با تجویز بنزودیازپین‌ها یا پروپوفول نیز خنثی شوند. کتوفول ترکیبی از کتامین و پروپوفول است.

کتامین اغلب در افراد آسیب دیده شدید استفاده می شود و به نظر می رسد در این گروه بی خطر باشد. به طور گسترده ای برای جراحی اضطراری در شرایط صحرایی در مناطق جنگی،  به عنوان مثال، در طول جنگ ویتنام استفاده شده است. یک دستورالعمل عمل بالینی در سال 2011 از استفاده از کتامین به عنوان یک آرام بخش در طب اورژانس، از جمله در طی روش های فیزیکی دردناک، پشتیبانی می کند. این داروی انتخابی برای افرادی است که در شوک تروماتیک در معرض خطر افت فشار خون هستند. بعید است که کتامین فشار خون را کاهش دهد، که برای افراد مبتلا به آسیب شدید سر خطرناک است.

کتامین یک گزینه در کودکان به عنوان تنها بی حس کننده برای اعمال جزئی یا به عنوان یک عامل القایی است که به دنبال آن مسدود کننده عصبی عضلانی و لوله گذاری تراشه است.

با توجه به خواص گشاد کنندگی برونش کتامین، می توان از آن برای بیهوشی در افراد مبتلا به آسم، بیماری مزمن انسدادی راه هوایی و مبتلایان به بیماری واکنشی شدید راه هوایی از جمله برونکواسپاسم فعال استفاده کرد.

درد

تزریق کتامین برای درمان درد حاد در بخش های اورژانس و در دوره بعد از عمل برای افراد مبتلا به درد مقاوم به درمان استفاده می شود. دوزها کمتر از دوزهای استفاده شده برای بیهوشی هستند. معمولاً به آنها دوزهای زیر بیهوشی می گویند. کتامین همراه با مرفین یا به تنهایی مصرف مورفین، سطح درد، حالت تهوع و استفراغ را پس از جراحی کاهش می دهد. کتامین احتمالاً برای بیماران جراحی که درد شدید بعد از عمل انتظار می رود و برای بیمارانی که به مواد افیونی متحمل می شوند بسیار سودمند است.

کتامین به دلیل اثربخشی و خطر کم افسردگی تنفسی به ویژه در محیط های پیش بیمارستانی مفید است. کتامین در بخش اورژانس بیمارستانی برای مدیریت درد حاد و برای کنترل درد رویه ای اثری مشابه با مواد افیونی دارد. همچنین ممکن است از پردردی ناشی از مواد افیونی  و لرز پس از بیهوشی جلوگیری کند.

برای دردهای مزمن، کتامین به عنوان یک مسکن داخل وریدی استفاده می شود، به ویژه اگر درد نوروپاتیک باشد. این مزیت اضافی در مقابله با حساسیت ستون فقرات یا پدیده های باد کردن با درد مزمن است. در کارآزمایی‌های بالینی متعدد، تزریق کتامین باعث تسکین درد کوتاه‌مدت در تشخیص درد نوروپاتیک، درد پس از آسیب تروماتیک ستون فقرات، فیبرومیالژیا و سندرم درد منطقه‌ای پیچیده (CRPS) شد. با این حال، دستورالعمل‌های اجماع 2018 در مورد درد مزمن به این نتیجه رسیدند که به طور کلی، تنها شواهد ضعیفی به نفع استفاده از کتامین در درد آسیب ستون فقرات، شواهد متوسط به نفع کتامین برای CRPS، و شواهد ضعیف یا بدون شواهد برای کتامین در دردهای عصبی مختلط وجود دارد. فیبرومیالژیا و درد سرطان به طور خاص، تنها برای CRPS شواهدی از تسکین درد میان مدت تا طولانی‌مدت وجود دارد.

افسردگی

همچنین ببینید: اسکتامین § افسردگی
کتامین یک داروی ضد افسردگی سریع الاثر است،  اگرچه اثر آن گذرا است. انفوزیون داخل وریدی کتامین در افسردگی مقاوم به درمان ممکن است منجر به بهبود خلق و خوی طی 4 ساعت شود و در 24 ساعت به اوج خود برسد. نشان داده شده است که یک دوز منفرد کتامین داخل وریدی منجر به نرخ پاسخ بیش از 60% در اوایل 4.5 ساعت پس از دوز (با اثر پایدار پس از 24 ساعت) و بیش از 40% پس از 7 روز می شود. اگرچه تنها چند مطالعه مقدماتی برای مطالعه دوز بهینه وجود دارد، شواهد فزاینده نشان می‌دهد که دوز 0.5 mg/kg تزریق شده در طی 40 دقیقه یک نتیجه بهینه را به همراه دارد. اثر ضد افسردگی کتامین در 7 روز کاهش می‌یابد، و بیشتر افراد در عرض 10 روز عود می‌کنند، اگرچه برای تعداد قابل توجهی بهبود ممکن است 30 روز یا بیشتر طول بکشد. یکی از چالش های اصلی درمان کتامین می تواند مدت زمانی باشد که اثرات ضد افسردگی پس از اتمام دوره درمان باقی می ماند. یک گزینه ممکن ممکن است درمان نگهدارنده با کتامین باشد که معمولاً دو بار در هفته تا یک بار در دو هفته اجرا می شود. کتامین ممکن است افکار خودکشی را تا سه روز پس از تزریق کاهش دهد.

یک انانتیومر کتامین - اسکتامین که به صورت تجاری با نام Spravato فروخته می شود - به عنوان یک داروی ضد افسردگی توسط آژانس دارویی اروپا در سال 2019 تایید شد. اسکتامین به عنوان اسپری بینی برای افسردگی مقاوم به درمان در ایالات متحده  و جاهای دیگر در سال 2019 تایید شد (به Esketamine and Depression مراجعه کنید). شبکه کانادایی برای درمان خلق و خو و اضطراب (CANMAT) اسکتامین را به عنوان یک درمان خط سوم برای افسردگی توصیه می کند.

یک بررسی کاکرین از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده در بزرگسالان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی تک قطبی،  نشان داد که در مقایسه با دارونما، افرادی که تحت درمان با کتامین یا اسکتامین قرار گرفتند، کاهش یا بهبودی علائم را به مدت 1 تا 7 روز تجربه کردند. 18.7٪ (4.1 تا 40.4٪) افراد بیشتری گزارش برخی از فواید و 9.6٪ (0.2 تا 39.4٪) بیشتر داشتند که در عرض 24 ساعت پس از درمان کتامین بهبود یافتند. در بین افرادی که اسکتامین دریافت می کردند، 2.1٪ (2.5 تا 24.4٪) بیشتر با مقداری تسکین در 24 ساعت مواجه شدند و 10.3٪ (4.5 تا 18.2٪) علائم کمی داشتند یا علائم نداشتند. این اثرات بیش از یک هفته ادامه پیدا نکرد، اگرچه میزان ترک تحصیل بالاتر در برخی مطالعات به این معنی است که مدت زمان مزایا نامشخص است.

کتامین ممکن است تا حدی علائم افسردگی را در افراد مبتلا به افسردگی دوقطبی، 24 ساعت پس از درمان، اما نه 3 روز یا بیشتر، بهبود بخشد. به طور بالقوه، 10 نفر دیگر مبتلا به افسردگی دوقطبی در هر 1000 ممکن است بهبود مختصری را تجربه کنند، اما نه قطع علائم، یک روز پس از درمان. این برآوردها بر اساس تحقیقات محدود موجود است.

در فوریه 2022، سازمان غذا و داروی ایالات متحده هشداری به متخصصان مراقبت های بهداشتی درباره محصولات اسپری بینی ترکیبی حاوی کتامین برای درمان افسردگی صادر کرد: "هیچ محصول اسپری بینی کتامین مورد تایید FDA وجود ندارد. داروهای ترکیبی مورد تایید FDA نیستند، که یعنی FDA ایمنی، اثربخشی یا کیفیت آنها را قبل از بازاریابی ارزیابی نکرده است.»

تجربه ای تا مرز مرگ

اکثر افرادی که توانستند رویاهای خود را در طول بیهوشی کتامین به خاطر بسپارند، تجربیات نزدیک به مرگ (NDE) را گزارش می کنند که وسیع ترین تعریف ممکن از NDE استفاده می شود. کتامین می‌تواند ویژگی‌هایی را که معمولاً با NDEs مرتبط هستند، بازتولید کند. یک مطالعه در مقیاس بزرگ در سال 2019 نشان داد که گزارش‌های مکتوب تجربیات کتامین در مقایسه با سایر گزارش‌های مکتوب تجربیات دارویی، شباهت بالایی به گزارش‌های مکتوب NDE دارند.

تشنج

کتامین برای درمان وضعیت صرع استفاده می‌شود که به درمان‌های استاندارد پاسخ نداده است، اما فقط مطالعات موردی و هیچ کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده استفاده از آن را تایید نمی‌کند.

آسم

کتامین به عنوان یک درمان احتمالی برای کودکان مبتلا به آسم حاد شدید که به درمان استاندارد پاسخ نمی‌دهند، پیشنهاد شده است. این به دلیل اثرات گشادکننده برونش است. بررسی کاکرین در سال 2012 نشان داد که کمترین عوارض جانبی گزارش شده است، اما مطالعات محدود هیچ فایده قابل توجهی را نشان ندادند.

هشدار :
ماده فوق صرفا جهت مصارف غیر انسانی با ارائه نامه درخواست کالا به فروش می رسد و به هیچ عنوان برای مصرف انسانی توصیه نمیشود و مسئولیت آن بر عهده شخص مصرف کننده میباشد.